Najbardziej mnie w Bronice zadziwia to, że ostrość siada mi zawsze w trudnych sytuacjach – jak jest ciemno albo trzymam aparat nad głową z kominkiem skierowanym w dół, żeby zrobić zdjęcie z góry. A im dłużej mierze i celuję tym bardziej nie trafiam. Ehhh życie życie… przynajmniej udaje mi się dobrze naświetlać, nie mając światłomierze, chociaż już szukam jakiegoś sekonica na ebayu. No chyba, że ktoś ma jakiś do sprzedania?
z fioletowych czeluści archiwum – grudzień 2008r.
z kondiozem w okolicach świąt pojechaliśmy do Przemyśla na kurs organizowany przez kurię, a jego ukończenie uprawnia do fotografowania w kościele. rzecz jasna teoretycznie, bo jak się okazało mimo tych samych przepisów, w każdej kurii te kursy wyglądają inaczej. ba!! według mojej kurii to trzeba być katolikiem – co moim zdaniem narusza konstytucję – a według innych nie koniecznie. w sumie było trochę pouczająco, bardziej zabawnie i do tego jedliśmy w najlepszej przemyskiej pizzerii słuchając non-stop jak Człowiek Biegunka… no sami wiecie co.
